Column: FCU, ADO en de kids van het WKZ

Vijf jaar geleden is mijn zoontje geboren met een vaatafwijking. Ik ga je met het technische verhaal niet vermoeien. Gelukkig bleek het ongevaarlijk, maar het eerste half jaar, waren we vaste gast bij het Wilhelmina Kinderziekenhuis. Dat kleine jochie werd helemaal binnenstebuiten gekeerd. We zaten flink in onzekerheid, omdat de artsen niet wisten wat de afwijking voor gevolgen voor zijn ontwikkeling zou hebben. Ik ben er flink vanaf gegaan toen!


02

Alle onderzoeken zijn destijds met positief gevolg afgerond. Er is niks aan de hand, godzijdank. Hij rent, vliegt en springt en hij is er nu al heilig van overtuigd dat hij het eerste van Utrecht gaat halen. Ik ben zijn vader en ga volledig in zijn droom mee. Ik wilde als jochie ook profvoetballer worden. Toen ik in de C1 zat bij onze plaatselijke club, kwam er na een wedstrijd een scout van Utrecht naar me toe en hij gaf aan dat hij me in de gaten zou houden. Nu twintig jaar later en ruim 40 kilo zwaarder, kijk ik nog steeds elke dag hoopvol rond als ik ’s ochtends de deur uit stap en naar mijn werk ga. Ik heb hem nooit meer gezien. Volgende week heeft mijn jochie zijn eerste proeftraining bij diezelfde club. Dan gaat zijn avontuur en het plezier beginnen!

Ik zag net het filmpje van 'Op pad met Ad' en hij vertelde dat er kindjes uit het Wilhelmina Kinderziekenhuis zondag de wedstrijd Utrecht-ADO komen bezoeken. Eerste gedachte was, waarom nou bij een beladen duel tegen ADO, waar normaal gesproken de ene spreekkoor de andere afwisselt. Tweede gedachte was, het komt goed! Ik kan mij de actie van de ADO-supporters tegen Feyenoord met de knuffels voor de kindjes uit het Sophie Kinderziekenhuis nog herinneren. En wij Utrechters hebben het hart ook op de juiste plek!

In het eerste half jaar van die kleine heb ik veel kinderen gezien die er slecht aan toe waren in het WKZ. Ik hoef niemand uit te leggen dat je hart breekt als je kinderen met ernstige ziektes ziet vechten voor hun leven. Zondag komen de kids naar onze mooie Galgenwaard. Ze zijn onze gasten, onze VIP-gasten. Laten we ze een onvergetelijke dag geven! Zij verdienen het meer dan wie dan ook.

Mocht dit bericht de ADO-supporters bereiken die zondag naar ons toe komen. De mensen die me een beetje kennen, weten dat ik tegen de vertrutting ben in de stadions en dat ik fan ben van ludieke spreekkoren, vuurwerk en dat soort dingen. Dit mag zondag ook uiteraard, de rivaliteit blijft. Maar zondag moeten we er ook voor de kids zijn. Laten we allemaal een beetje rekening houden met elkaar. Het is een gentlemen’s agreement, het is wederzijds respect. We hebben in het verleden laten zien dat het kan. Het wordt lekker weer zondag, de spelers klappen erop; op naar een heet middagje Utrecht-ADO!

Column: R van U 
Meer columns op https://www.facebook.com/Kraakie/

Word nu lid van de supportersvereniging FC Utrecht