In Memoriam Leo van Veen

In Memoriam Leonardus Jacobus van Veen

Roepnaam Leo

Op 6 juni 1946 komt Leo van Veen in Utrecht ter wereld en groeit op tussen Oudwijk en Sterrenwijk in een gezin met 4 kinderen. Op 9-jarige leeftijd verliest Leo zijn vader, die helaas maar 37 jaar mocht worden, maar dankzij de wilskracht van zijn moeder en de nodige afleiding die de buurtvereniging bood kan Leo toch terugkijken op een fijne jeugd. Hij blijkt een natuurlijke aanleg te hebben voor balsporten en combineert op jeugdige leeftijd het voetballen bij Celeritudo en op straat met volleyballen aan de Tamboersdijk. Aan het net ontwikkelt hij zijn sprongkracht en gevoel voor timing wat hem later in de luchtduels goed van pas komt. Op 28 november 1965 maakt hij op 19-jarige leeftijd zijn debuut in het betaalde voetbal bij DOS in de thuiswedstrijd tegen FC Twente, uitslag 3-0. Op 24 mei 1970, zijn 77e wedstrijd in het geel-zwart van DOS, moet DOS winnen van GVAV in Groningen om degradatie te ontlopen. Zijn winnende goal, de enige van de wedstrijd, betekent dat de cynische Utrechtse uitspraak “DOS kan niks, zelfs niet degraderen” gelukkig waarheid blijkt en kan de op handen zijnde fusie met Velox en Elinkwijk doorgaan en ziet FC UTRECHT op 1 juli 1970 het levenslicht.

Leo roemt vanaf het begin de goede sfeer binnen de selectie die voor 95% bestaat uit “Utregse” jongens die hij al kent van o.m. het straatvoetbal. Onder de bezielende leiding van de 1e hoofdtrainer van FC Utrecht Bert Jacobs en assistent-trainer Fritz Korbach, die samen met Han Berger het meest van invloed zijn geweest op Leo, bijt Jan Groenendijk het spits af, in de spits, tijdens het begin van de competitie, maar in de 9e competitiewedstrijd, uit tegen Excelsior, maakt ook Leo zijn debuut voor de FC en is er daarna zelden meer uit geweest. Hij omschrijft Jan Groenendijk als lopende diepe spits en zichzelf als een meespelende voetballer die het moest hebben van zijn techniek en spelinzicht. Op 2 september 1973 wint de FC met 2-4 uit bij NAC waarbij Leo als 1e speler ooit van de FC alle 4 de doelpunten voor zijn rekening neemt en uitgroeit tot een idool voor velen van de 1e generatie FC supporters. Uiteindelijk speelt Leo in dertien seizoenen 420 officiële duels voor FC Utrecht waarin hij 165 keer scoort en all time topscorer is van de FC. Op de lijst van all time topscorers van de Eredivisie staat hij op een gedeelde 8e plaats waarbij de gemaakte goals voor DOS ook meetellen.

Gedurende zijn carrière maakt hij in 1979 een uitstapje naar LA Aztecs in de VS om zoals hij zelf zegt “wat bij te verdienen” waar hij o.m. samenspeelt met de beste voetballer die Nederland ooit gekend heeft, Johan Cruijff. Omdat Leo bij FC Utrecht ook op de libero positie uitstekend had gefunctioneerd haalt Cruijff hem in 1982 naar Ajax waar hij op die positie kampioen wordt en de KNVB beker wint.

Als ik met hem meeging naar Jong Ajax – Jong FC Utrecht werd hij met alle egards ontvangen en voelde je, ondanks dat hij maar één seizoen voor Ajax had gespeeld, het respect en de waardering voor zijn inbreng als voetballer en mens.

In 1986 sluit hij op bijna 41-jarige leeftijd zijn carrière als voetballer af bij RKC Waalwijk.

In de 31 jaar daarna is hij trainer bij RKC Waalwijk, VVV-Venlo, Go Ahead Eagles, Ajax Cape Town, FC Haarlem en uiteraard onze FC. Andere functies waren: scout bij Ajax, hoofdscout bij NEC, assistent trainer bij Ajax en Al-Sadd om in 2017 die lange periode af te sluiten als technisch manager bij AS Trenčín.

Toen het clubblad van de supportersvereniging voor het eerst uitkwam was Leo, nota bene mijn idool, één van de eerste spelers die ik mocht interviewen, gewoon bij hem thuis, gewoon zoals hij was.

Het was voor mij dan ook ontzettend bijzonder dat ik vele jaren later samen met mijn grote idool regelmatig een balletje ging slaan op Golfbaan Amelisweerd.

Deze “gewone” man werd een icoon van de club en kreeg tijdens zijn fantastische carrière bij de FC de meer dan terechte eretitel “Mister FC Utrecht”.

Leo was een sportief correcte, intelligente en geweldige voetballer, zeer technisch, kopsterk en gezegend met een ontzettend goed gevoel voor ruimte maar bovenal een fantastisch lieve bescheiden en rustige persoonlijkheid.

Helaas werd Leo getroffen door een agressieve vorm van Alzheimer, wat niet alleen voor hem zelf maar zeker ook voor de mensen in zijn inner circle uitmondde in een ontzettend lastige periode.

Op 8 juli om 07.30 uur is Leo in Woerden overleden.

Tijdens nagenoeg elke wedstrijd van de FC worden “De Kromme, de Breuk en van Veen” gelukkig nog steeds luidkeels bezongen. Voor degenen die dan niet weten over wie zij eigenlijk zingen; bovenstaand was in het kort Leo van Veen, de man die aan de FC wieg stond in 1970 en medeverantwoordelijk was voor de geboorte van “ONS” aller FC UTRECHT.

OPDAT WE LEO NOOIT VERGETEN KEEP THE MEMORY ALIVE

RUST ZACHT Beste LEO

Onze condoleances gaan uit naar familie, vrienden en overige nabestaanden en wensen hen veel sterkte toe.

Namens het bestuur SV FC Utrecht, Siege Postuma